Steun ons en help Nederland vooruit

vrijdag 5 oktober 2012

Geheim

Gisteren onthulde de gemeenteraad van Wijchen de nieuwe burgemeester van Wijchen: Hans Verheijen. In een besloten vergadering kwam de raad tot een unanieme voordracht, die werd bekrachtigd in een openbare vergadering.

De onthulling betekent het einde van mijn lidmaatschap van de vertrouwenscommissie, die in het diepste geheim het selectieproces voerde. Naast opluchting, dat nu eindelijk de naam naar buiten mag, voel ik ook een klein beetje weemoed. Lid zijn van de vertrouwenscommissie voelde bijzonder en samen met je “politieke tegenstanders” op zoek gaan naar een burgemeester voor alle Wijchenaren was bijzonder en zal ik niet snel vergeten.

Nog maar kort actief in de politiek, had ik geen idee wat me te wachten stond. Een taak, zo vol met procedures en protocollen en een verplichting tot 70 jaar geheimhouding. Een bijzondere missie, met een grote verantwoordelijkheid.

Na het opstellen van het functieprofiel, waarin we vroegen om een veelzijdige, vernieuwende burgemeester, die zich thuis zou voelen in het Wijchense, kon de procedure van start.
Een beetje onwennig in het begin, maar de vertrouwenscommissie werd gaandeweg een hecht team, waarin alles gezegd kon worden. In deze sfeer van vertrouwen en respect, kon veel worden bereikt. En natuurlijk hebben we ook veel met elkaar gelachen. Eén voorval mag ik, denk ik, wel delen.

Tijdens de training die we kregen, oefenden we allerlei (onnozele?) zaken, zoals “hoe krijgt de kandidaat de koffie, welke vraag stel je als eerste, etc. 
En zo ook, het voorstelrondje. De leden van de vertrouwenscommissie zaten in een carré en we hadden geoefend dat de kandidaat zich zou voorstellen vanuit het midden van de carré, zodat hij/zij er niet helemaal omheen hoefde te lopen.
De betreffende kandidaat, en onze nieuwe burgemeester, werd door onze voorzitter het carré binnengeleid… en het beeld van een paard dat in een trailer moet worden geleid, komt nu in me op: Je denkt dat het goed gaat, maar op het laatst buigt het paard af… Petje af voor onze voorzitter, die het uiteindelijk lukte om meneer Verheijen het juiste pad af te laten leggen. Dit protocol hebben we ter plekke afgeschaft.

Er waren zaken die misliepen, boven verwachting soepel liepen en er waren verrassingen. Tussen de gesprekken door was er tijd genoeg om even met elkaar te ontspannen, een wandeling te maken in de omgeving.  De sfeer die mede daardoor ontstond, was bepalend voor het proces en schepte een bijzondere band tussen de leden, die allemaal even hun politieke kleur en voorkeur lieten verbleken.

En zo kwamen we met elkaar tot een keuze voor onze nieuwe burgemeester, een burgemeester voor alle Wijchenaren.  De taak zit erop, het geheim is geen geheim meer en ik ben weer gewoon raadslid.  Wat mij betreft mogen we heel snel naar een gekozen burgemeester, maar de ervaring in de vertrouwenscommissie was er één die ik niet had willen missen.